fbpx

Geeft een kind via Luisterkind wel eens een boodschap voor de mensen in het algemeen?

Hai Miriam,

Mijn vraag is of je soms, tijdens het afstemmen op kinderen, ook berichten doorkrijgt die voor alle mensen gelden of bijvoorbeeld meer gericht zijn op mensen in het algemeen? Misschien boodschappen voor de nieuwe tijd of zoiets?

Groetjes van Ellie.

Beste Ellie,

Wat een bijzondere vraag en wat een perfecte timing! Hoe meer ik met Luisterkind bezig ben, hoe meer het voorkomt dat er zielen, meestal kinderzielen, bij me aankloppen met een boodschap of met behoefte om gewoon even gehoord te worden.

Nu moet ook ik werk en privé gescheiden houden en ik kan niet de hele dag zitten afstemmen op iedereen die aanklopt want zeker als Luisterkindwerker is het belangrijk om met twee benen stevig in het hier en nu te blijven staan.

Meestal laat ik dus dit soort ´bezoekjes´ niet toe maar soms komt er eens eentje langs die ik om intuïtieve redenen toch even zijn woordje laat doen.

Zo meldde zich afgelopen week een jongetje van 10 jaar die Michael heet. Hij zou heel graag door zijn ouders gehoord worden maar zijn ouders lijken hier nog niet klaar voor te zijn. Daarom besloot hij zelf, via de energie, bij mij aan te kloppen om naar hem te luisteren en om mij zijn boodschap voor alle ouders op te laten schrijven, zodat we samen, grote mensen én kinderen, aan een betere wereld kunnen werken.

Zijn ouders hebben dus geen Luisterkind afstemming bij me aangevraagd. Toch heb ik ervoor gekozen om te luisteren omdat ik voelde dat zijn boodschap belangrijk is.

Luisterkind afstemmingen voor kinderen, volwassenen, jongeren, baby´s, mensen met een beperking. Miriam Herweyer; De Diepte In

Zelf zeg ik altijd: Als er ook maar één persoon mee geholpen word, dan is het al de moeite waard geweest.

Hier, voor wie dit mag lezen, zijn boodschap:

¨Ik heb het gevoel dat mijn ouders mij naar school en naar de buitenschoolse activiteiten sturen zodat ik dit alles niet thuis hoef te doen. Ik wil graag de boodschap uitzenden, niet alleen voor mijn ouders maar voor alle mensen die zich aangesproken voelen, zeker in de moderne maatschappij, dat het krijgen van lessen buitenshuis, op school of na school, geen vervanging mag zijn maar juist een verlengde van wat er thuis gebeurt.

Wanneer ik thuis kom wil ik delen wat ik geleerd heb en hier samen van genieten. Niet alleen op mijn kamer verplicht oefenen en huiswerk maken maar juist samen, zodat ik voel waar de geleerde vaardigheden voor dienen, namelijk om beter dingen samen te kunnen doen en steeds meer te begrijpen van de wereld waarin ik beland ben. Om met plezier een muziekduet te spelen, samen een eerlijk partijtje te voetballen en mijn vader eens écht te kunnen uitdagen en om steeds beter en actiever deel kunnen nemen aan het leven thuis en in mijn omgeving.

Op school en op mijn buitenschoolse activiteiten mag ik leren maar thuis wil ik het in praktijk brengen. Interessante en uitdagende gesprekken voeren, mijn mening ontwikkelen, mijn kennis verbreden. School en buitenschoolse activiteiten mogen geen vervanging zijn, maar juist een verlengde van wat ik thuis doe. 

Helaas is dit voor veel kinderen, waaronder ikzelf, niet het geval. Thuis, school en buitenschoolse activiteiten zijn gescheiden werelden en van ons wordt verwacht dat we van het één in het ander springen en ons steeds aanpassen aan de normen en waarden in die verschillende omgevingen. Vragen als ¨hoe was het op school?¨ of ¨Wat heb je geleerd?¨ is niet genoeg. Kinderen willen betrokkenheid en ook begrijpen waar ze het allemaal voor doen. De activiteiten mag geen ´moeten´ worden.

Ouders, ja, ook mijn ouders, mogen hun eigen talenten meer laten zien. Ik zou graag spelend willen leren wat mijn moeder op haar werk doet… Of nee, eigenlijk niet wát ze doet maar wat haar goed maakt in haar werk. Welke vaardigheden heb je nodig om goed te zijn in bepaalde dingen?

Ik weet zeker, omdat ik hun zoon ben, dat mijn talenten vergelijkbaar zijn met die van mijn ouders. Juist deze vaardigheden wil ik thuis, met hun ontwikkelen, want techniek maakt nog geen goede voetballer. Doorzettingsvermogen, team mentaliteit en een sportieve houding wél. 

Ouders mogen meer in zichzelf geloven, positiever over zichzelf denken en zichzelf meer op waarde schatten zodat ze hun talenten kunnen herkennen en deze door mogen geven aan hun kinderen. Kinderen hebben een positief zelfbeeld nodig. Ik wil mezelf leuk vinden en het gevoel hebben ergens goed in te zijn maar dit wordt lastig als mijn ouders hier het voorbeeld niet in geven. In plaats daarvan sturen mijn ouders me naar clubs en een goede school omdat ze meer op de kwaliteiten van anderen vertrouwen dan op die van hunzelf.

Natuurlijk is er niks mis mee om naar clubs en een goede school te gaan om van andere volwassenen en met andere kinderen te leren. Dit is juist super! Maar zoals ik eerder zei, er mag continuïteit in zitten, een samenhang. Ik zou willen dat het allemaal als verschillende aspecten van een groot geheel aanvoelt, niet als gescheiden eilandjes. Alles mag het doel hebben dat ik mijzelf leer kennen en dus ook mijn kwaliteiten herken zodat ik hiermee kan werken in alles wat ik doe.

Ik wil graag dat mijn identiteit thuis bevestigd wordt en mag groeien. Ik zou ook graag zien dat mijn ouders zelf willen groeien, daar ben je nooit te oud voor. Ik wil graag samen ontwikkelen, ook zien dat mijn ouders hun fouten en zwaktes erkennen en dat we ook daar samen van kunnen leren.

Het lijkt alsof ouders vaak zo hard bezig zijn met het aan hun kinderen doorgeven wat ze zelf niet hebben kunnen bereiken, dat ze vaak vergeten door te geven wat ze wél bereikt hebben. En juist hier zit de onschatbare waarde want hoe kan je nou iets geven dat je niet hebt?

Als dit een oude onvervulde wens is van de ouder, dan wordt het toch meestal maar een geduw en getrek tussen de wil van de ouder en de wil van het kind. Ouders mogen nog veel meer hun verwachtingen loslaten en hun kinderen gewoon laten zijn.

Voor degene die dit leest, wees niet trots door te denken dat je het al goed doet, dat je al perfect bent en dat dit niet over jou gaat. Alle ouders, ja écht ALLE ouders mogen nog meer los leren laten.

Luister naar je kind. Lees de signalen. Praat met elkaar. Vraag en wees bereid om het antwoord, welke deze ook zijn mag, te ontvangen. Wees er voor je kind, met al je imperfecties én met al je talenten. En heb jezelf lief net zo veel als je kind want dát is de sleutel tot een nieuwe generatie die vrij kan denken, liefdevol naar zichzelf kan zijn, naar anderen en naar de planeet.

Ouders, jullie hebben de toekomst in jullie handen. Blijf hier bewust van, hoe overweldigend het dagelijks leven soms kan worden.

Blijf je best doen. En je best doen betekent niet dat je perfect moet zijn of op je tenen moet lopen, maar dat je elke dag stil mag staan bij wat er goed gaat en wat er verbeterd mag worden, en werk hier vervolgens aan in een ritme dat voor iedereen goed voelt.

Laten we samen werken. Hand in hand. We zijn in beweging en dat is al zo veel.

Bedankt voor het lezen en bedankt voor het in praktijk brengen van deze informatie.

 

Michael.¨

Heb je ook een brandende vraag? Voel je dan vrij hem te stellen!

[wpforms id=”112″]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *